Ruveyda’nın Mutsuz Bayramı. . .
Ruveyda kırmızılar giyinmiş gördüğünüz gibi. Dalgın bakışlar. Dağınık saçlar. Bitmeyen düşünceler. .
Bu ifadeyle karşılıyor bayramı. . Bu yüz ifadesiyle elveda diyor ramazan ayına. .
Annesini andıran masumluk, babasını andıran durgunluk. .
Düşüncelerini yansıtan ”kırmızı”. .
Annesinin giydirdiği anlaşılıyor resimde. . Mavinin tercih edilmemesi ele veriyor resim karesinde kendini. .
Ama büyük olasılıkla babasının sürekli dinlediği şarkıyı dinliyor. .Resimden bu şarkıyı çıkarmanız zor. Gereklide değil gerçi. . .
Nereye bakıyor Ruveyda ?
- Hiçbiryere. .
Neden gülmüyor Ruveyda ?
- Bilinmiyor.
Neden o pencere ?
- Bunun cevabı verilse kıyamet kopar.
Peki resmi çeken kim ?
- Hayat. .
Ruveyda kim ?
Bilinmiyor . .
İlk okul, orta okul. Ardından güzel bir liseye gidecek. Üniversite seçimini tamamen kendisine bırakılmasını gerektiğini söyledi annesiyle babasına. .Mesleği konusunda sır vermiyor. . Şiire merakı olduğu biliniyor. Yazmayı seviyor.
Düşünmeyi seviyor. Hayatı seviyor babasının aksine. .
Tabi mutlaka dersaneye gidiyor Ruveyda. . .( muazzam bir bilmece)
Dersaneye gönderiliyor. ( sessiz bir cümle )
Hayata anlam yüklemeye çalışıyor. Hayatı yazmaya çalışıyor. Hayatı yaşamaya çalışıyor.
Organik bir bağ kuruyor AŞK ile HAYAT arasında. .
Yoruluyor. Yoruluyor. Yoruluyor. . Çıkamıyor işin içinden. .
Annesine danışıyor
- Kalemi kırıyor . .
Babasına danışıyor
- Gözlerini kapatıyor. .
AŞK adına hiçbirşey çıkmıyor. . Düşünüyor Ruveyda. . Düşünüyor Ruveyda. .
Aşık olunmaması gerektiğinin anlamını çıkartıyor annesiyle babasının verdikleri cevaptan.
Soru işaretleri oluşuyor.
Neyse. . .
Sahi resimdeki kırmızı üzerine fazlasıyla yabancı duruyor. . Bunu farkediyorum. Ve annesine kızıyorum. .
Resimden sızan müziğin sesini ise kısıyorum. .Beni kanser eden bu müzik, bu yaşta bu kıza. Kaldıramıyacağı bir yük. Ve kötü bir örnek. .
Ardından Ruveydayı alıp çıkıyorum. .
Önce mavi bir balon. Ardından mavi bir saat sağ koluna.
Etrafına gülücekler dağıtan Ruveyda ve Ben. . .
Arefe gününün kalabalığında yapayalnızız. . Bu telaş, bu trafik, bu ……
****Burada kesmek zorundayım ****
Zararın neresinden dönersek kardır. .
Şimdiden sizlerin mubarek Ramazan Bayramını kutluyorum.
Rutin ve hızlı bir ramazan ayıydı benim için. Fazla bir tad bırakmadı bizde. Hayırlısı bakalım.
Hayat devam ediyor. Zor dönemeçlerden geçiyoruz. Dualarınızı bekliyorum.
Aklıma gelmişken posta kutuma mail atan arkadaşlara ayrı ayrı teşekkür ediyorum. Fazlasıyla mutlu ediyorsunuz.
Her zaman söylediğim gibi. Sizlerin yazılarınızıda bekliyoruz. Bazı mailler var ciddi ciddi köşe yazısı gibi. Ama izin vermiyorlar yazı sahipleri. Hadi öyle olsun bakalım. .
Efendim tekrar tekrar bayramınızı kutluyorum. Büyüklerimizin ellerinden, küçüklerimizin yanaklarından öperiz. .
Rutin bir bayram. Yine payımıza İstanbul düşüyor. .
Mehmet Efe / mehmetefeyazicilar@gmail.com
Güzel bir yazı.Tebrik ederım.Kendımı hikaye okumus gibi,yada gerek hayattan bır kesıt gormus gibi hissettım.Mukkemeldi.
11 Oct 2007 Saat: 16:43
Ruveydayı anlamak için, seni çok çok çok iyi tanımak gerekir bence.
Bu bir kroki.
Senin bakış açın. Anlattıkların. Bize yansıttıkların.
Bize okumak düşüyor.
12 Oct 2007 Saat: 14:55
guzel yazi
12 Oct 2007 Saat: 17:53
kardeşlerin en güzel yüreklisi.. yazmanın ve okumanın sevgisi inci tanesi gibi gönlünde yer etmiş ve kelamınada yansımış inşAllah kardeşim… Rabbim sukut ettirmesin kelamına Allah’a emanet olasın…
21 Dec 2007 Saat: 19:06
çok güzel yazı mehmet efe, iyiki yüreğindekileri kaleme döküyosun
22 Dec 2007 Saat: 12:04
çok hoş bir kroki benim de adım ruveyda ağzınıza yureğinize ellerinize sağlık
25 Dec 2007 Saat: 17:45