Posted: Muhammed Fetih AYDIN on Oct 08 | Karalı-yorum

Uzun zamandır evde boş boş oturuyoruz. Ramazan dolayısıyla bütün arkadaşların üstünde bir baygınlık, bir rehavet var.
Hiçbir iş yapmak istemiyoruz. Hepimiz iftarı bekliyoruz.
Birden bir arkadaşım cazip bir teklif geldi:
Huzur evine gidelim mi?
Ramazan, hayır işleyelim dedik, kabul ettik.Epey kalabalık bir arkadaş gurubu ayarlayıp çıktık yola.
Benim münübüste içim içimi yiyor, cünkü hayatımda ilk defa huzur evine gidiyorum. Merak işte, nasıl karşılıycaklar felan.
Neyse sonunda geldik huzur evine. Görevliler cok sıcak karşıladılar bizi. Biraz bilgi aldıktan sonra bir üst katta olan erkekler yatakhanesine cıktık.
Tabi dedemler almışlar önceden haberi, dört gözle bizi bekliyorlardı.Teker teker ellerini öptük.Bizden sayıca cok fazla olduklarından kendi aramızda guruplaştık, başladık muhabbete.Hepsi tatlı harika insanlar. Hallerini,keyiflerini sordum, hiçbir şikayetleri yok. Hatta harika olduklarını söylüyorlar.
Neyse muhabbet uzadı gitti, futboldan konuştuk biraz, biraz eskilerden, aşktan bahsedeni bile vardı.Bahsetmek istemedikleri tek şey hayırsız evlatlarıydı.Daha sormadan kapatıyolardı o konuyu.
Dedelerle muhabbetimiz bitti, hayır dualarını aldık ve bir üst kattaki ninelerin yanına cıktık.Onlar da dört gözle bekliyorlarmış bizi. Yine sıradan ellerini öptük muhabbet konusu orda degişti. Ana yüregi işte hepsi cocuklarından bahsediyor, hiçte kötü düşünen yok evlatları hakkında.
Sanki kırk yıldır tanıyomuşcasına konuştular bizlerle .Özlemini cektikleri oğul torun hasretini tatmin ettiler bizde.Ninelerimiz de cok rahatmış onlarda öyle söyledi. Görevliler harikaymış, yemekler harikaymış ama eksik olan bişeyler var huzur evi sakinlerinin yüzünde anlayamadım ama aklıma takıldı.
İftar yaklaştı artık kalkmamız gerektiğini söyleyince hepsinin yüzü asıldı birden.İçeri girerken buldugumuz o güler yüzler yoktu cıkarken.
Yine geliriz deyip gönüllerini ve hayır dualarını alıp cıktık.Aklıma takılan neydi acaba sorusunu düşündüm. Münübüste sonunda buldum huzur evinde huzur eksikti.
Her şey mükemmeldi, yemekler, görevliler,etraf evlerden hijyen, ama mutluluk eksikti huzur evinde.
Oğullarının kızlarının torunlarının yanında takılmak varken neden buradalardı.Sizlerden istegim sizlerde gidin huzur evlerine, cünkü ordakilerin sizlere ihtiyacı var gercekten buna cok ihtiyacları var. Hem siz mutlu olun hemde onları mutlu edin.
Selam ve dua ile…
5 Comments so far
Allah razı olsun
cok guzel ornek bir davranis .
Allah razi olsun.
Resim ile yazı.
Hafif bir tebessüm. Okurken yaşıyoruz sanki.
Büyük bir eksikliği gösterdin belkide bizi.
Unuttuklarımızı hatırlattın.
Unutmamamız gerekenleri.
gün olur devran döner
tutan ayaklar tutmaz olur
gören gözler görmez olur
geçer gider gençlik elden
sende düşersin dilden elden
işte oğul budur sözüm
güvenme kısadır genlik
bizde sizin gibi gençtik
geçti gitti bizim gençlik
anlamazsın sen beni şimdi
yaşlanmadan bilinmez kıymet
sende yaşlan anlarsın elbet
umarım sen evde görürsün kıymet
Kardeşim benim kalemine,diline,yüreğine sağlık.
Sosyal sorumluluk bilinciyle gerçekleştirmiş olduğunuz ziyaret gerçkten mükemmel ötesi. Yaşadıklarını yazıya aktarman ise apayrı bir başarı.Biraz daha dikkatli ve cümleleri daha kararlı noktalaman başarına başarı katacaktır..
Saygı ve Selamlarım ile Allaha emanet ol