Hırsızlar ve Gece
Nergihan YEŞİLYURT / Milligorusportal.com
Kırılıyor düşlerin uçları..hep beklenmedik vakitlerde göçleri umutların…kıssadan hisse çıkarılmış bir hikaye, kapı kapı dolaşıp sadaka dilenilen bir tekerleme oluveriyor gündüzleri…geceleri yanıyor gaz lambalarında ıslanmış gözlerle…geceler oluyor…yanan geceler…sokaklarda kediler ve kedilerden habersiz hırsızlar…kedilerin haberi var hırsızlardan; geceyi sürekli yıldızlardan çalan hırsızlardan… bir çift bakışta yıldızları görmek adına geceyi karanlıkta bırakan hırsızlardan haberi var kedilerin…gecenin de haberi var…ama gece asırlardır süre gelen bu hırsızlığa alışkın…hatta bir çuvala tıkıştırılmaya alışkın, ürkek saatlerin karalığında dile gelen sessizlikle, çığlıkla beraber. Ancak gece hırsızların çalıntısı olmayı, sadece onu sevgilisine geri verdikleri müddetçe kabul ediyor…o hırsızlar günün ışığında sanki hiç var olmamış gibi yok oluyorlar…
hırsızlar sadece varolmayan hüzün girdapları içinde yollarını kaybetmiş değiller, o yollarda parça parça umutlarını da kaybetmişler. Onlar ki , yüreklerindeki kanı sessizliğe banıp tebessümle katık ediyorlar. O hırsızlar ki , asırlarca geceye yanmak nedir öğretiyorlar, çıraları tek tek toplayıp gökyüzünün kara yüzünden gönüllerinde tutuşturuyorlar.
Ateşin etrafında raks eden pervaneler ,geceye yakılmış türküleriyle ağustos böcekleri… bağ bozumu ezgileri yanık sevdaların iç çekişleriyle doludur…tarlalarda koşuşturan ezgiler tutsak almış defi, zili… Soruyordur geceden başaklar gölgelenen yüreklerinin gizlerini. Sessizlik cevap mı? Duymamak mı? Hırsızlar mı? Az önce çadırın birinde koyun koyuna uyuyan hırsızlar mı? Azrailin gölgesi vurduğu çadır mı? Henüz sönmekte olan ateşin çıtırtılarına karışan derin nefes alış-verişler mi?
Soluksuz bekleyen bir kara gölge mi? Geceye karşı bir öfke sinmiş hançerin m etaline. Ölüm mü? Hayır. Zorbalık sürüyor saçından hüzün gözlü sevdasını ayrılığın girdabına doğru. Ölüm mü? Evet. Hangi ayrılık gebe değil ,ölümden kara bir zulüme. Defler, ziller çoktan yitmişken, karanlığın ateşi sevdiği bu tarlada ;bir toz bulutu yükselir gecenin en pervasız yerinden. Çığlıklar…Atları koşulmuş arabalar mı? Göç mü? Kopuş mu? Koparılış mı? İmkansız mı? Ayrılıktır aslında içimizden ayıramadığımız.
Bekleyiş mi? Ölümce bekleyiş! Seviliş bunca kirletilmiş, kırık düşe rağmen çok seviş. Masalları esir almışsa da zorbanın kırbacı; “sevileceksin sonsuza dek” diyen sevgilice bir bekleyiş.
Arabalar almış başını gitmiş, zindansı şimdi her gece, her çalınışta sevgilisinden. Garabet değil ölüm; taptaze bir sevinç. Taptaze…
Bitiyor sanılanların yeniden filiz verdiği başlangıçları burada; hırsızların dilinden, sevişinden, ayrılışından,koparılışından dem vuran yaslı ses kesilmiştir. Dilediği gibi cevaplanır sorular. Hiç anımsanmadan kırıklar, yine düşlere tutunur hırsızlar yüzlerine bulaştırılan kanlara rağmen.
17.08.2006
nergihan yeşilyurt’un yazıları gerçekten çok hoş.Bu yazısıda oldukca hoşuma gitti.
Diğer yazılarını göremedim ben.Sitede zaten karışık.Diğer yazılarına ne şekilde ulaşabilirim.YaRdımcı olursnız sevinirim.
06 Jan 2008 Saat: 15:18
http://karanfillikiz.blogspot.com
adresinden ulaşabilirsiniz sanırım…
18 Mar 2008 Saat: 18:56
çok karanlık adresii.siyahrenk tercih edilmemeli bence.
22 Mar 2008 Saat: 12:10