Gözlerim kimseyi tutamıyor artık
Eskiden iyi günlerimiz
Dostlarımız vardı
Yüzümüze gülen çoktu
Gözyaşları bize kaldı
Zor günler bu zor günlerdeyiz
Simdi nerdeler
Kaldık mı biz bize
Yeteriz kendimize
Geçer bu zor günlerde
Aldırma aldırma
Neler biz neler gördük
Kimleri biz dost bildik
Yalanmış yüzler aldırma
Geçer bu zor günlerde
Hayat kimleri almadı ki. Bize kalan hiç olmadı. Olmayacak ta. Bırakabileceğimiz birkaç güzel söz biraz hatıra biraz da hüzün galiba arkamızdan. Yukarda ki beste barış Akarsu’nun aldırma şarkısından birkaç satır. Ne de güzel anlatmış, ne de güzel yorumlamış. Arada bir dizisini görüyorum TV’de. Ne kadar da hayat dolu duruyor. Duruşu, gençliği sanki ölmedi ve hala yaşıyor. Aslında insan inanmak istemediği için inanamıyor. Ölmedi yaşıyor diyesi geliyor insanın. Ama oda bırakıp gitti buraları. Kimler gitmedi ki; Barış Manço’lar, Kazım Koyuncu’lar, Atilla İlhan’lar…
Keşke ayrılıklar olmasa. Ve Kazım Koyuncu’lar hala yaşasa. Onlar bir köşede durup hayat şarkılarını söylerler. Yanlışlarımızı görüp sözlerle bize anlatırlar, en güzel şekliyle. Kimseye zararları dokunmaz.
Biraz klasik olcak belki ama, O’nlar gerçekten sanatçıydı ve sanatlarıyla yaşayacaklar. Siz zaten biliyorsunuz onların kimler olduğunu. Sadece birkaç satır…
Geçmiyor bu zor günler abi, yetemiyoruz artık biz bize… Yüzümüze gülen dostlarımız da yok artık. Neredeler bende bilmiyorum… Nelerini gördük ama bunlar başka abi. Bunlar başka. sen gittiğinden beri hayat çok değişti.
Aldırmak lazım artık aldırmak.
