S E R Z E N ! Ş L E R

 

SerzenişlerCom yazarı Cihat Arpacık’ın yazısı

Önümde bomboş bir sayfa var. Tümleç yanıp sönüyor ve bu sürekli tekrarlanıyor.

Tek hayat belirtisi, aslında iyiye işaret.

Salı akşamı 21:45′e kadar hayatımı durdurdum.

Futbol denen serseri oyun berbat Türk siyasetini belli bir süreliğine de olsa rafa kaldırmamıza da yarıyor.

Ne güzel.

Zoque dilini şu kahrolası hayatta bilen sadece iki ihtiyar kalmıştı hatırlayın hani. Hani o iki huysuz ihtiyar küsmüşlerdi birbirlerine, hatırladığınızı umuyorum.

Yani şu kahrolası dünyada koskoca bir dili bilen iki Meksikalının birbirlerine küsmesi, ve o dilin yok olması aylardır hafızamda. Ne zaman barışacaklar o dili ne zaman diriltecekler merak ediyorum. Galiba yabancı ajanslar için o iki ihtiyarın barışmış veya ne bileyim işte ölmüş olması haber değeri taşımıyor.

Oysa davet etsek o iki ihtiyarı  bu memlekete. Belki buraları görseler, Marmara Denizini, balıkçıları ve hatta dilencileri, sarılacaklarına olan inancım tam!

Bir dili bilen sadece iki kişi var, kendi dillerinde hal-hatır sorsa mesela birbirlerine.

Buralar bunu başaracak güçte. Bir dili diriletecek…

Çünkü buralarda doğduğu şehirler, ana dilleri belki dinleri, dinledikleri şarkılar, içtikleri sigara markası, oy verdikleri siyasi partiler dahi ayrı olan çocuklar mesela bir Fenerbahçe maçında ne olduklarını unutup birbirlerine delicesine sarılabiliyorlar.

Türkiye’deki futbolun en güzel yanı. Bir ve birden çok dili dirilten kardeş yapan…

Harçlıklarından biriktirdiği paralarla bilet alan öğrenciyi, bakkalı yanda duran doktoru ve iş adamını ve o iki huysuz ihtiyarı birbirlerine sarmaş dolaş yapabilecek bir maya var bu memlekette.

Binlerce mayadan bir başkası daha…