Aynı çocuklar
Büyük ihtimalle içlerinde ‘mana’ ve dava adına fırtınalar kopan ‘o’ çocuklar ettikleri büyük lafların altında kaldılar. Sürekli eleştirdikleri düzene entegre olmak zorunda olduklarını birden fark ettiler. Çok acılı, sancılı bir süreçti, tutunamadılar, kayıp gittiler.
Faysbuk’tan buldum ortaokulu beraber okuduğum arkadaşlarımı. Bir kısmının üye olduğu gruplar üniversitelere ‘türbanı’ kesinlikle sokmayacaklarından gerekirse bunun için amansız bir mücadele vereceklerini ifade ediyor.Serzenişler.Com’dan Cihat ARPACIK yazdı:
 |
|
|
Cihat Arpacık- cihatarpacik@gmail.com |
Hayatı evi-okulu/iş, cami ve bağlı oldukları kurumlar/dernekletr/vakıflar arasında geçen ‘o’ çocuklar gün geldi Kapitalizm/Emperyalizmin soysuz, kanlı çarklarına kendilerini bir bir bıraktılar.
Büyük ihtimalle içlerinde ‘mana’ ve dava adına fırtınalar kopan ‘o’ çocuklar ettikleri büyük lafların altında kaldılar. Sürekli eleştirdikleri düzene entegre olmak zorunda olduklarını birden fark ettiler. Çok acılı, sancılı bir süreçti, tutunamadılar, kayıp gittiler.
Diğerleri korku duyuyordu. Gönül / oy verdikleri siyasi, kültürel oluşumların en tepesinde oturan dallama kılıklı heriflerden medet istediler. Aynı düzene küfreden, aynı gemide yaşayan, aynı havayı soluyan bu iki kutbun çocukları aslında ilkokul ve lise sıralarını paylaştıklarını unuttu!
Faysbuk’tan buldum ortaokulu beraber okuduğum arkadaşlarımı. Bir kısmının üye olduğu gruplar üniversitelere ‘türbanı’ kesinlikle sokmayacaklarını gerekirse bunun için amansız bir mücadele vereceklerini ifade ediyor.
Ben ise herkesin istediği gibi girebileceğini söylüyorum. Kimi e-mail itleri bunu AKP yandaşlığı, yalakalığı, gelecek pazarlamacılığı olarak görsede. Hoş gelecek pazarlamacılığı nasıl bir şey oluyor onu da hala kestirebilmiş değilim ya neyse.
Aynı çocuklar farklı şeyler düşünüyor. Mesela şu anda orta okulu beraber bitirdiğim arkadaşlarımdan biri buram buram faşizm kokan ‘Türbana hayır bildirisi’ hazırlayıcılarından biri çıkıyor.
İlk paragrafa dönelim. Diğer çocuklar, şu anda hilalli, ampüllü partilerde koşuşturan çocuklar.
Onların hali daha harap, gerçekten. Mesela 50 yıldır statüko tarafından ezilmiş olduklarını görüyorlar, bunu gidermek için canla başla çalışıyorlar, inanıyorlar fakat ne var ki Kapitalist düzene bu kadar meyledilmesine,Emperyalistlerle girilen bu sıkı fıkı ilişkilere bir anlam veremiyorlar.
İstihbarat savaşlarına, cemaat taassubuna bir türlü anlayamıyorlar.
Konuşamıyorlar, eleştiremiyorlar, boğazlarına büyük bir yumruk oturuyor. Düşüncelerini söyle-ye-medikleri için.
Peki ben ne yapıyorum, seyrediyorum. Bu iğrenç oyunun parçası olmak istemiyorum.
Nurettin Rençber’e kulak veriyorum:
şu feleğin işleri, döktük kanlı yaşları, geliyor arkadaşları
kader ağını örmüş, dediler seydo ölmüş
kimler ağlasın sana seydo
Eğer yazıyı beğendiyseniz ya da ekleyecekleriniz varsa, lütfen yorumunuz yazın veya RSS aboneliği ile yeni yazılardan anında haberdar olun.
Yorumlar
Müthiş bir yazı daha sayın Arpacık’tan. . . Okuduğum vakit, tatlı bir rüzgarı andıran şu masum satırlar. . .
Enterasan ilişkiler. . . Malum sorular. . Ve çıkmaz sokaklarımız. . .
Bir tekerlekte gizlediğim koca bir dünya. . .
Kimse bilmez ama, sayın Arpacık ;
ben bu yazıda bir paket sigara görüyorum. . .
Çay da mutlaka içmişsindir. . Hangi müziği dinlediğini kestiremiyorum. . .
Karışımın meyvesinden tadmak. .
Teşekkürler sayın Arpacık. .
değirmenle dönen su çarkı.
şimdi ise bilgi kirlenmesi ile, aldatılmışılığın diğer bir versiyonunu seyrediyoruz ne garip dünya dimi sayın arpaçık.
bunun için tohumu toprağa atmak ta yetmiyor sürekli bakacaksın yetiştireceksin.
muhabbetlerimle..
belkide biz sarılamadık kardeşlerimize
belkide hep güzel gününe ortak olduk
paylaşamadık acılarını kardeşlerimizin
belkide sevemedik tam manasıyla.
buzun güneş görünce eridiği gibi eriyişini izledik kardeşimizin. belkide o buzun altından patlamaya hazır bir yanardağ çıkacaktı, ama buzda eridi dağ da. kazanmak ve kaybetmenin haricinde bir ihtimal daha var mücadele etmek.
hersey bir ruzgara bakiyor…