Adını sen koy uzun saçlı kız. . .
Müziğe bilgisayarınızda izin verin. .
Geceden ayarlanan buluşma. Çocukluk arkadaşım saolsun beni kırmıyor. Bayramın 2. günü sessiz bir yolculuğa çıkıyoruz. .
Siyah bir makam arabasıyla geliyor. İsmi lazım değil arabanın. Ufak bir merhaba. Samimi bir teşekkür. Ardından arka koltuğa geçiyorum.
Nereye gittiğimizi bilmiyoruz. Etrafı seyrediyoruz. Araba içinde konuşma yok. Hafif bir müzik eşlik ediyor sadece sessizliğimize. . Usul usul da yağmur yağıyor. Dediğim gibi insanları seyrediyoruz. Hayatı seyrediyoruz boş gözlerle. .
Oldukca yavaş gidiyoruz. Düşüncelerimiz kadar ağır. Bedenimiz kadar yorgun. Bizim kadar hüzünlü bir duruş. . Yağmur ve hayat bütünleşiyor. Müthiş bir ahenk. . Müthiş bir uyum. . Çok iyi ritim tutturuyor du çocukluk arkadaşım. . Çok iyi sezimliyordu. . Çok iyi gidiyordu. . .
Öyle gidiyorduk işte. . Rastgele. . İstanbulu adım adım yaşıyorduk. .
Ortaköy, Ulus, Beşiktaş, Ataköy, Bakırköy, Üsküdar . . . Hiçbir yerde durmuyor . . Yavaş yavaş gidiyorduk sadece. . Hafif bir müziğin eşlik ettiğini söylemiştim. Defalarca tekrarlanan o hafif müzik. . Defalarca dinlenen. . Defalarca düşündüren. .
Evet yağmurun düşmesiyle tatlı bir panik dışarıda. Kilitlenen trafik. Yakılan sigaralar. .
Ön tarafa uzattığım sigara kabul görmüyor. . Önden arkaya uzatılan sigara da kabul görmüyor dolayısıyla. . ”Herkes payına düşeni yaşasın çocukluk arkadaşım” diyorum. . Düşünceler duraksıyor, Sessizlik duraksıyor. . Ve devam ediyoruz. . .
O, beni fazlasıyla iyi biliyor. Ben O’nu. . Birbirimizi düşünüyor. Çaktırmıyoruz. .
Ardından Balat, Cibali ve Vefa. .
Araba duruyor. . Bende duruyorum. . Düşüncelere ara veriliyor aniden. Hayırdır diyorum. .
İniyor. . Geliyor. . ( yaklaşık 20 dakika bekliyorum. . sigaralar birbirini takip ediyor.)
Vefa’dan çalınan iki çocuk getiriyor. .
Aman Allahım. . Muhteşemsin demek geçiyor içimden. . .
Biri erkek, diğeri kız. .
Vefa’dan çalınan bu iki çocuk . . Şuan bile anlatamıyorum. . .
Muhteşem gözler, muhteşem tebessümler, muhteşem. . muhteşem, muhteşem, muhteşem. . .
Mazisi olan çocuklar. . Hayırdır diyorum tekrar. . Nereden çıktığını anlamıyorum. .
”Payına düşeni yaşa” diyor öndeki. .
Biri sağ tarafımda diğeri sol tarafımda. . Dışarıya bakmamı sanki özenle engellediler diye düşündüm. Cama yaslanmamı. . Ve . . . .
Onları seyrediyorum. . Gözlerini dışarıdan ayırmıyorlar. Oldukca masumane bakışlar. Oldukca . . .
Aynadan ön taraftakine bakıyorum. . Göz göze geliyoruz ayna vasıtasıyla. . Birşeyler anlatmaya çalışıyoruz birbirimize. .
Devam ediyoruz rastgele. .
Çocukların konuşmaları değiştiriyor tabi içerideki havayı. .
Çocukların kıyafetleri bitiriyor beni. Kot pantlon ve üzerinde hakiki adam gömleği. .
Muhteşem bir etek ve lale desenli kazak. . Uzun mu uzun saç. .Hanım hanımcık bir oturuş. .
”Adını sormaya korktuğum kız” adı oluyordu. .
Ön taraftakine sıkıldıklarını ifade ettiler bir müddet sonra. .
Bakışlarla anlaştık yine. .
Luna Park buluyor öndeki. İniyoruz. Eğleniyoruz. Düşünüyoruz. .
Kot pantolunlu çocuk fazlasıyla mutlu oluyor. . Uzun saçlı kız çekimser hafif. .
Sarı sarı pamuk şekerleriyle dönüyoruz. .
İki çocuk bizi baştan aşağıya mahvetmişti. . Düşünceleri dağıtmıştı. . Yüzümüze tebessümü koymuştu. .
Arabanın içinde sigara içilmesini de kesmişti. .
Müzik değiştirilmişti. .
Müzik sesinin kesildiğini bariz bir şekilde farkettim. Mezarlıkların yanından geçtiğimizi anladım. . Topkapı, Silivrikapı. . .
Kısa bir düşünce. . Ön taraftakine ilk defa bir yer tarifi ardından. . Ufak bir rica. .
O trafiğe rağmen gayet sakiniz. Çocukların konuşmaları ve duruşu yetiyordu.
Arabamız tekrar duyordu. Ön taraftakinden 15 dakika müsade istiyorum ve bu sefer ben iniyorum. .
Çingeneler’in açtığı tezgahta rengarenk çiçekler arasından sarı olanı seçiyorum . . Pazarlık yapmıyorum. .
Babamı ziyaret ediyorum. .
Benim gibi ziyaretçiler mevcut mekanda. .
Çok farklı düşünceler. . Mekanın verdiği değişik bir tad. Arabadaki düşüncelerle kıyaslıyorum. . Kıyaslıyamıyorum. . Arabanın içinde düşünülenler boşluğa düşüyor. .Anlamsızlaşıyor. .
Sarı çiçeğime yağmur damlası değiyor. . .
Yağmurlar, sen(sarı çiçek) ve ben. . . Oluyor. . .
Düşüncelr dağılıyor. Mekana bakıyorum ardından. Ucu gözükmüyor. Topkapının belkide en büyük mekanı. .
Benim gibi yalnız bir bayan görüyorum. . Muhtemelen o da ziyarete gelmiş. Zaten mekanın farklı bir amacı yok. .
Tüm yelkenleri indiren ben yavaş adımlarla yaklaşıyorum kızın yanına. . O’da birşeyler anlatıyor ziyaretine geldiğine. . Yorgun duruşu, yorgun sesi. . .
Mekandaki taş onunda babasını ziyarete geldiğini gösteriyordu sanki. .
Üç beş adım arkasında duruyorum. . Anlattıkları bittiği vakit beni farkediyor. . Ama farketmiyor.
Sanki babasına beni şikayet ediyor. Bunu da sezimleyebiliyordum. .
Elinde sarı bir çiçek olan bu adamda nereden çıktı demiştir kendi kendine. .
Ufak bir soru ardından. .
-sizde mi babanızı ziyarete geldiniz ?
- sanane der gibi bir bakış. . Gözlüğünün üzerinde yağmur damlaları. .Gözünün içinde telaş. .
Farklı konuşmalar. . ”Silivrikapı’dan çalınan kız” da O’nun adı oluyordu aniden. .
Sarı çiçeği kime aldığımı soruyor. .
Cevap veremiyorum. .
Yaklaşık 5 dakika sürmemiştir konuşmamız. . Bir dahaki bayramda yine burada görüşmek dileğiyle diyoruz ve ayrılıyoruz. . Ama bir cümlesi var ki. . .
”Babalarımız bizi böyle görse kızar”
Oldukca harika geldi . . .
Farklı bir tad ile ile dönüyorum bizimkinin yanına. .
Ardından babamı tekrar kendisiyle baş başa bırakıyorum. .
Sarı lale’yi kot pantlonlu çocuğa veriyorum. .
O kız kardeşine uzatıyor. .
Vefaya uğruyoruz. . Yanaklarından öpüyoruz. Annelerine teslim ediyoruz. .
****************************************************************
Burada bitirmek zorundayım. . .
Bugünü sadece satırlara anlatmak istedim. İçimdekileri. . .
Sadece bu. . sadece bu. . sadece bu. .
Eğer yazıyı beğendiyseniz ya da ekleyecekleriniz varsa, lütfen yorumunuz yazın veya RSS aboneliği ile yeni yazılardan anında haberdar olun.
neden bilmiorum ama cok hosuma gıttı swebebını bılmıyorum ama cok begendım..belkı de benı anllatıgı ıcındı!!gecı hıc bı zaman kendımı boyle tasvır edemedım ama yazalarda bunu ıcın degılmıdır zaten!!saolasın mehmet efe!!!